Anlamlaşmak


Berxwedan Yaruk

Uzunca bir müddet bekledim önce, sonra ise düşüncelerimin arasında kaybolmayı tercih ettim. En azından bunun bir tercih olduğunu sanma hali huzur vericiydi. Duraksamalar yaşadım zihinsel süreçlerimin kararlaşmaları arasında.Halbuki ne kadar da nettim ben değil mi. Ne kadar şeffaf ve mutlu…

Mutluluk…

Umutlu oluş…

Paradoksları arasında ki yakınlık yalnızca harfleri arasındaki benzerlikten ibaret olmadı benim için hiçbir an.Yarını bu günden farklı kılan hayalini kurarken ki umutlu serüvenin verdiği mutluluk hissi değil mi ki ?

Ya da mutluluğu tarif edebilir misiniz bana?

İsimlendirmek çok zor ancak anlamlandırmak farkındalık ile ilgili.

Nasıl baktığımız ve nasıl yaşadığımız ile iç içedir kutsal gizemliliği.

Kar yağıyordu dün gece, içime.Ürperdim önce, sonra ise üşümeye başladım bir an da.Gecenin ayazından mı idi bilmiyorum ama çok donuk bakıyordum aynada suretime. Hani feri söner ya gözlerin. Ölüm ile yaşam arasındaki arafın o sonsuz bilinmezliği yerleşir mimiklerine insanın.İşte tamda öyle. Siması çok tanıdık gelen bir yabancı gördüğünüzde ‘’bir yerden tanıyorum ama nerden ‘’ derken ki o ‘uzak’ yakınlık hissini yaşadım dün aynadaki yansımama bakarken.

Sabitti göz bebeklerim.’’yaşam gözlerindeki gülümsemede gizlidir arkadaş’’ derdin ya  bana, hatırlarsın sanırım.Tüm gizini sildim sanki ha!

Biraz duraksamalı mı acaba burada?

Hemen ilerde mutlu günlerin son durağında.

Sonra otursak güzel hatıraların eşiğinde arkamızda yüksek dağlar önümüz Dicle ya da Fırat sen bilirsin artık.

Duralım mı hemen burada ? İsimlerimizin kazındığı şu ağacın altında.

Yüksek perdeden çıksın sloganımız en radikal türkünün nakaratında.

Ha?

Tarihin başlangıcında gizli tüm gerçekliğim

Anlamı yakalamaktan bahsediyorduk hep.Yağan yağmurun altında arınmak.Dağın soğuk rüzgarında içini ısıtmak ve yere düşen her genç yüreğin toprakla bütünleşmesini zılgıtla karşılamak.O zılgıt değil miydi ki teslim alınmak istenen ruhumuzun önüne geçen ilk ‘kalkan’.

Evet anlamlaşmak. Beş ileri beş geri atılan adımlarımız hep aynı zemini aşındırıyordu tüm gerçekliğiyle belki, ancak zihnimizde karış karış, dirhem dirhem sürüklenmiyor muyduk Mezopotamya’da her volta dönüşü gözlerimiz birbirine kenetlenirken.İnancımız özümüzü açığa çıkarmamış mıydı.Biçime kavuşmak tamda bu değil miydi?

Gerçekliğini her an kaybedebilme korkusu bir gecede yaşlandırabiliyor insanı.İnan gözlerimin altı o çokça alay ettiğimiz elif ananın gözlerinden farksız şimdi.

Ellerimizle sıkı sıkıya kavradığımız ‘anlam’ yitirilmek isteniyor şu anlarda.Yitip gitmek bu kadar kolay mıydı arkadaş?

Sussan bir dert konuşsan apayrı bir çılgınlıktır can yoldaş!

Hallerimi ancak böyle dile getirebiliyorum, sen anlarsın beni…

Çok kalabalık olduğumuz anlar geliyor şimdilerde hatırama.O kadar çok kişi gülüyordu ki yoğunlaşmamız kaçıyor diye en sert mizacımızla çıkıp ciddiyete davet ediyorduk herkesi.Oysa ki bizimde içimizde kahkahayı patlatmak vardı en içten hali ile ama belli de etmezdik hani birbirimize bile.

Gülümsemek güzeldir bütün acılara rağmen.Ki sen en güzel gülendin .En zor anımızda göz göze geldiğimiz gibi silinirdi bütün korkular o ışığın mağrur edasında.

Hallerimi ancak böyle yazabiliyorum ve yine sen anlarsın beni.

Anlarsın değil mi?

Olduğu gibi, hissettiğim gibi ve dillendirdiğim gibi yakalarsın değil mi ruhumun söylemlerini?

Hiçbir perde çekmiyorum sözlerime ve bend kurmuyorum sana doğru akan fikirlerimin önüne.Süzgeç kullanma sende, düşüncelerimi,hatıralarımı arındırma kalıntılarından.Olduğu gibi al içine tam da yaşandığı ve hissedildiği gibi damıt ruhuna.

Çok uzun zaman olmadı belki de ancak bir ömür gibi geliyor bana .Zaman algısını da biz mi yaratıyoruz dersin.Sana göre geçen bir dakika 60 saniyeden ibaret iken benim için anlamın uçurumdan sahteliğe tepetaklak düşülebilinecek bir anda sergilediğim  koca bir direniş destanıdır.

Güzelliklerin içinde iken günlerin birbiri ardı sıra su gibi akması ile dün gecenin kendisini 4 yıl gibi hissettirmesi ruhum ile aklımı amansız bir tartışmaya sürüklüyor.

Evet anlamlaşmak, anlamı en derininde yakalamak.

Hallerim bunlardır arkadaş.yine sen,ancak sen anlarsın beni…

Yorum Girin